Alyans, kadın ve erkek arasındaki sonsuz sevginin, sonsuz mutluluğun, sonsuz beraberliğin ve sonsuz bağlılığın simgesi olarak yüzyıllar boyunca kullanılmıştır. Mısırlılar evlilik bağını simgeleyen ilk yüzüğü bitki saplarını kullanarak yapmışlardır. Yüzüğün yuvarlak olması hiç bitmeyen sevgiyi ve aşkın devamlılığını temsil etmektedir. Ayrıca Mısırlılar sol elin dördüncü parmağından kalbe kadar hiç kesilmeden giden bir damar (Vena Amoris- aşk damarı) olduğuna inanıyorlardı. Bu inanış alyansın bu parmağa takılmasında etken olmuştur. Evlilik bağının simgesi olarak yüzyıllar boyu birçok kıymetli materyal kullanılmıştır. Pırlanta ise kullanılmaya ilk olarak 1477 yılında Avusturya Arşıdükü Maximilian’ın Burgonyalı Mary’ye hediye ettiği yüzük ile başlamıştır. O devirlerde erkekler alyans kullanmıyorlardı ama günümüzde pırlantalı alyans bayanlar, sade alyans ise beyler tarafından tercih edilmektedir.
Tektaş Pırlanta Yüzük Tria Pırlanta Yüzük Tamtur Pırlanta Yüzük Beştaş Pırlanta Yüzük

ALYANSIN TARİHİ 'Alyans' kelimesi İngilizce 'alliance'dan gelmektedir. Türkçe’si; ittifak yapmak, birbirinin müttefiki olmaktır. Alyans taktığınızda hayata karşı verilen mücadelede birleştiğinizi müjdeliyorsunuz. Evlilik yüzüğünün geleneği Roma ve Mısır dönemlerine kadar uzanmaktadır. Yüzük bir insanın başka bir insana sona ermeyecek bir şekilde bağlanışının sembolüdür.Bu yüzüğün ancak olağan dışı durumlarda çıkarılabileceğine inanılmıştır.Erken dönem Hıristiyan anonimlerine göre tören sırasında yüzük takılarak evliliğin sembolü oluşturulmuş olur. Farklı kaynaklarda (Romalı yada Mısırlı inanışına göre) sol elin dördüncü parmağından kalbe kesintisiz olarak uzanan bir damardan bahsedilir. Bu damarın Latince ismi "vena amoris"dir, yani “aşk damarı”. Fakat orta çağda bilginler arasında bir uzlaşmazlık çıkmıştır ve bu damarın sağ elde olabileceğine dair kuşkular doğmuştur. Bu durum Book of Common Prayer(1549) ile açıklığa kavuşmuştur. Vena amoris sol eldedir. 17. yüzyılda sofulardan bazıları evlilik yüzüğü kibrin sembolüdür demişlerdir ama geleneği bozmamıştır. Daha sonraları alyans modaya göre farklı parmaklarda kullanılmaya başlanmıştır. Günümüz Türkiye'sinde ise sol elin ikinci parmağı yüzük parmağı olarak kabul görmektedir. Evlilik yüzüğü ve nişan yüzüğü sembollerinin ayrı ayrı kullanılmaya başlanması ise 19. yüzyıl geleneğidir. Romantikler için üzücü de olsa; günümüz tıbbı "vena amoris"in aslında olmadığını gün ışığına çıkarmıştır. Şunu da dikkate almak gerekir ki mitler ve geleneklerin çıkış noktaları ile gelişimi ve aktarımı sırasında farklılaşmalar ve kopuşlar olagelmiştir. Kim bilir "vena amoris" ruhumuza uzanan kesintisiz bir damardır belki de. |